NETFLIX – SERIAL ORYGINALNY
ŚWIĄTECZNA GWIAZDA?
Astronomowie z NASA odkryli nieznany obiekt, który zmierza...
Tydzień temu w Ziemię uderzył ogromny meteor...
Nastąpiło to o 21.37 w Boże Narodzenie.
Stoję w pobliżu strefy kwarantanny...
Cały świat uwierzył, że spotkała nas katastrofa naturalna,
ale nieliczni znali prawdę:
w tej katastrofie nie było nic naturalnego.
Rozbity statek obcych.
Nie tylko statek.
Jego pilot.
Dalej!
Więc chcesz powiedzieć, że to coś pilotowało Śmiałka?
Poniekąd tak.
Zabezpieczony.
Zanim wejdziemy do środka, może wezwiemy też waszego syna?
Willa?
Strach na Wróble nie chce nas słuchać.
A Will ma ponoć wyjątkową...
Nie ma mowy.
Ben chyba trochę się zapędził.
Hastings.
To pan dostawał kopie tajnych wiadomości podczas budowy.
Zawsze byłam ciekawa, czym się pan zajmuje.
Przekonamy się?
To poufne informacje. Zachowajcie je dla siebie.
Prawdziwa Świąteczna Gwiazda.
Może podróżować przez galaktyki
z zadziwiającymi prędkościami.
Na początku chcieliśmy wstecznie odtworzyć tę technologię,
ale to jakby kromaniończycy próbowali odtworzyć samolot,
gdy wciąż nie znali ognia.
Więc zbudowaliście Śmiałka wokół rozbitego statku?
Tu znalazłem Stracha na Wróble.
Tu, gdzie stoicie.
Wciąż próbował nawigować.
Był poważnie uszkodzony,
ale udało mi się z nim jakoś porozumieć,
by zabrał nas w wybrane miejsce.
Robot jest jak klucz.
A bez klucza nie można odpalić silnika.
Nie macie już silnika.
Ten drugi robot,
który nas tutaj sprowadził...
On go zabrał.
Czy z innym silnikiem dolecielibyśmy na Alfa Centauri?
Inny silnik?
Panie Adler, nie możemy go przenieść.
Musielibyśmy...
Nie możesz tu być.
Zostaniecie przeniesieni.
Przepraszam.
Nie dziwi was, że wszyscy noszą kombinezony
i rozkładają folię,
gdy my przez pół roku chodziliśmy tu w t-shirtach?
- To moja koszulka? - A jest twoja, jeśli tylko ja ją noszę?
Oficjalnie tak.
Będzie mi potrzebna. Ponoć tam gorąco.
- Czemu musisz tam iść? - Potrzebują lekarzy.
Aż 573 osoby oczekują, by wrócić na pokład Śmiałka.
I wszystkich trzeba zbadać.
Mieliśmy trzymać się razem.
To tylko tydzień.
- Wiele może się stać. - Już się stało.
Wysyłają mnie na dół,
by naprawić wiertnicę.
Dobrze.
Jeśli mam odświeżyć system tlenowy Śmiałka,
będę potrzebować dużo wody.
Jak to?
Muszę go dogłębnie przeczyścić.
Nie działał pół roku.
Powinnaś pilnować tamtych.
Adlera i Hastingsa?
Do tej pory sobie radzili.
Badałaś ten silnik od miesięcy.
Mają notatki.
Od kiedy tak łatwo oddajesz władzę?
Nie chcę się w to mieszać. Ani naszej rodziny.
Chcę dotrzeć na Alfa Centauri i zostawić to za sobą.
Will nie będzie chciał tego zostawić.
W takim razie...
trzeba go przekonać.
Idź i przywieź wodę.
Co z tobą?
- Nie chcę wracać do pracy. - Ja chcę.
Czy po siedmiu miesiącach przebywania z tymi samymi ludźmi
nie pragniesz swobody?
Przeceniasz ją.
- Smith wróci po swoje rzeczy? - Wątpię.
Radic wie, że tu jest. Wkrótce ją znajdą.
A jeśli ona znajdzie nas?
Nic nie róbcie.
Albo nie. Jeśli tu przyjdzie lub się z wami skontaktuje,
wezwijcie ochronę.
Skąd ona to miała?
Nie wiem. Pewnie sobie wzięła.
Azevedowie mają córkę w twoim wieku.
Może coś was łączy.
Pewnie, może też spadła z wodospadu.
Musisz ją zapytać.
- Zróbcie miejsce. - A co robimy?
Idziemy.
Will?
Poruszył światłami.
Jakby coś mi mówił.
Pewnie chciał przeprosić, że prawie cię zabił.
Może mógłbym im jakoś pomóc w pracy na Jowiszu.
Mają od tego ludzi. Nie martw się.
Ale może jest coś, co tylko ja mogę zrobić.
Skarbie...
to nie twój robot.
Rozumiesz?
Chodź, poznamy nowych ludzi.
Otwieranie wyjścia numer dwa.
Wysokość: 1524 metry.
Natlenienie: 99%.
Wreszcie trochę świeżego powietrza.
Idę prosto na plac wiertniczy. Zobaczymy się na kolacji.
Chciałam dziś zjeść z kolegami z roku.
Świetnie.
To na razie.
Ja nie mam planów.
- Pan to dr Luna? - Tak, słucham?
- Judy Robinson, uczyłam się u dr Carroll. - Jasne.
Dobrze, że jesteś.
Musimy dostarczyć zapasy do kilku placówek.
Jak to?
Zabrakło im artykułów medycznych.
Gdy zgubiliśmy się w kosmosie, byłam tam jedynym lekarzem.
Ratowałam chorych i rannych.
Na pewno bardzo się starałaś, ale teraz jesteś moją podwładną.
Musisz przestrzegać protokołu.
Czemu wszystko staje, gdy pojawiają się Robinsonowie?
- Miło cię widzieć. - Wzajemnie.
Dostaliśmy dyrektywę od Śmiałka.
Cieszę się, że opuszczamy tę planetę.
Jak się tu żyje?
Trzeba się przyzwyczaić do tego, że codziennie połykamy pył.
Przyroda nas nie rozpieszcza.
Dobrze, że się stąd wynosimy.
Mamy problem ze zdobywaniem wody. Ledwo wystarcza do życia.
Trójka wczoraj coś znalazła, ale pojawiły się problemy.
Jak tam zejść?
Załatwię transport.
Czemu teraz?
Mówili, że Śmiałka nie da się naprawić. Co się zmieniło?
Co ukrywają?
Ogarnę transport. Dobrze, że jesteś.
Dzięki.
Patrzcie.
Niespodzianka!
Koledzy, wróciłem!
Ale macie miny.
Już nie musicie po mnie płakać.
Cześć, Andre.
Robiliśmy zakłady, kto pierwszy ci przyłoży.
Byłam za wolna.
Przecież jesteśmy braćmi.
- I siostrami. - Zdradziłeś nas.
Co? To za mocne słowo.
Wybacz. Wolisz dezertera, tchórza, dupka...?
Gdy na Śmiałku zrobiło się gorąco,
pomagałem kolonistom na Jowiszu.
- Uciekłeś. - Zostałem porwany!
Zatrzymali mnie wbrew mojej woli.
No już, Ava.
Jestem specjalistą.
Ułatwiam ci życie.
- Wybacz. - No dobra.
Ułatw mi życie.
Widzisz to?
Coś zaczęło w nim trzeć.
- Co się stało? - Sam sprawdź, „specjalisto”.
No dobra...
Ale najpierw zajdę do medyków.
Muszę z kimś pogadać, a potem wrócę i...
Albo zrobię to od razu. Żaden problem.
Miło było.
Wróciłem.
- Gotów? - Jeszcze chwilę.
Czekamy na medyka.
Judy.
- Jedziesz z nami? - Tak.
Ktoś jest ranny?
Nie.
Dziękuję, że pozwoliłyście nam zostać.
To tylko na kilka dni. Jowisz jest...
w trakcie napraw.
Żaden problem. Pomagacie nam.
Gdy wydano rozkaz powrotu na Śmiałka, Elise była zdenerwowana.
Bardzo tego nie chciała.
Ale gdy usłyszała, że będzie tam Will Robinson,
ucieszyła się.
Dlaczego?
Bo on kontroluje roboty.
Tak twierdzili ci, którzy was spotkali.
Mówili, że zrobił coś niesamowitego.
To na pewno wyjątkowy chłopiec.
Tak. To prawda.
Pełno tu kurzu i trzeba używać kremu z filtrem.
To „hoodoo”!
Co takiego?
Te skalne kolumny.
Twarda skała tworzy kapelusz, który osłania miękki osad.
Skąd to wiesz?
Interesuję się geologią.
Robotami też.
On ma dwanaście lat.
Na razie. Idziemy do centrali.
Miłej zabawy.
Mogę o coś spytać?
- O ewakuację? - Tak.
Widziałaś, żeby mój robot odlatywał?
To znaczy?
Był tutaj...
a teraz go nie ma.
Dokąd poszedł?
Miał statek czy był sam?
Nie zwróciłam uwagi, bo uciekaliśmy.
Wybacz.
- Muszę sprawdzić, co u Debbie. - Tak?
Zobaczę, jak się ma.
Co za Debbie?
A taka jedna.
Ruda. I bardzo ładna.
Wszystko gotowe, Mike.
Zamknijcie go w pojemniku i zabezpieczcie.
Idę coś sprawdzić.
Pomóc ci?
Pewnie nie potrzeba, ale...
Dam sobie radę.
Zaopatrzenie?
Zbiłem kolano.
Jestem lekarzem. Mogę rzucić na nie okiem.
Wystarczy mi bandaż.
Jasne.
Angela.
John Robinson.
Cześć.
- Chciałam ci powiedzieć, że... - Dobrze, że jesteś.
Przyda mi się ktoś zaufany.
Jak oceniasz tę sytuację?
Mam obawy.
Ty masz nam pomóc?
- Spróbuję. - Nie było łatwo,
ale dotarliśmy do warstwy wodonośnej.
Ciśnienie było ogromne.
Woda wystrzeliła w górę.
Oblała sprzęt i wszystkich pracowników.
To z powodu gazu.
Zdarza się.
Jak jest teraz?
Sęk w tym, że włączyliśmy sprzęt, ale woda nie leci.
Napełniliśmy ledwo pół cysterny.
Czujniki mogły nie wykryć zatoru.
Trzeba zejść i to sprawdzić.
To może ty to zrobisz, Robinson?
Dwa pierwsze strumienie czyste.
To pewnie coś niżej.
Co to może być?
Nie wiem. Osad, sprzężenie?
Nie mam pojęcia.
- Słyszycie to? - Co?
Mam dobre wieści. Kończcie i wracajcie do garażu.
Na początku nie było takich problemów.
Trzeba wymyślić coś nowego.
Jeszcze raz.
Ktoś chce cię widzieć.
Kto?
Czemu wszędzie jest folia?
Nie twoja sprawa.
Co tu robisz?
Szef ochrony chce mnie aresztować.
W końcu mówisz prawdę.
Czasem tak bardzo mnie przypominasz.
Znasz się na ludziach,
zasłaniasz się humorem...
i umiesz dostrzec kłamstwo.
Dlatego dobrze piszesz.
Tu się nie ukryjesz.
Trudno o kryjówkę na statku.
Jeśli mają mnie aresztować,
chciałabym coś do poczytania.
Idź do biblioteki.
Miałam nadzieję...
że dasz mi swoją książkę.
Mam nawet twój egzemplarz.
Mogę ci go oddać.
Nie zakradaj się tak. To nieprzyjemne.
Skąd znasz Robinsonów?
Jestem ich terapeutką.
Serio?
Mają wiele problemów.
Jeśli jesteśmy takie podobne, to jak stałaś się sobą?
- Boisz się taka stać? - Bardzo.
Wyznam ci mój sekret.
Kiedyś zrozumiesz, że...
strach jest lepszy niż miłość.
A czy ciebie ktoś kochał?
Cieszę się, że mogłyśmy pogadać.
Dziękujemy za wezwanie.
Jessico Harris...
jesteś aresztowana.
- Już wiem. - Co?
- Zginęlibyście beze mnie. - Don?
To wina osi.
Brakowało śrub blokujących i złącz CV.
Teraz będzie śmigać.
Tak nie powinno być!
Angela?
Coś się stało?
Po prostu nie mogę znaleźć obrączki.
Kiedy ją ściągałaś?
Nie zdjęłam jej! Nigdy tego nie robię!
To moja jedyna pamiątka.
Znajdziemy ją.
Nie martw się. Pomogę ci szukać.
No dobra.
- Czas jechać. Załadujcie cysternę. - Tak jest.
- Daj mi chwilę. - Nie mam czasu na twoje popisy.
To nie tak. Sprawdziłem każdy cal tej cysterny.
Coś tu nie gra.
Musimy dostarczyć wodę dla Śmiałka.
Angela, czy to ona?
Tak!
Dziękuję.
Zaraz. Co się dzieje?
To bez sensu.
Tytan nie mógł tak się rozpaść.
Spróbujmy tutaj.
Co jest?
Z czego jest zrobiona studnia?
Dobry Boże.
Tata.
Opuścić studnię!
Uciekajcie!
Mój Boże.
Musimy uciekać.
Szybciej!
Leć!
Świetnie.
- Szybko! - Uciekajcie od studni!
- Dalej! - Szybciej tam!
Ruszać się!
Mamy rannego!
Nie ruszać go!
Podnieście tę belkę.
- Spokojnie. - Tylko powoli.
Na trzy.
- Jak mogę pomóc? - Tracimy go.
Trzeba zabrać go do bazy.
Gdzie mój tata?
Podnieść go!
To był lity metal...
Gdzie on jest?
Na dole.
Musi tylko przenieść ten silnik.
W czym problem?
Chyba czas na małą przerwę.
- Dziesięć minut. - Dobra.
Nie cierpi, jeśli cię to zastanawia.
Właśnie o tym myślałem.
Wiesz,
w twoim wieku też chciałem mieć robota.
Jak wiele dzieciaków.
Nie wiedziałem, że są na obcych planetach,
więc postanowiłem wyspecjalizować się w sztucznej inteligencji.
Chcę je zrozumieć, nie krzywdzić.
Stosujemy wstrząsy jako prymitywną formę komunikacji.
To tylko bodziec, który ma wywołać prostą odpowiedź.
To jakby próbował pan prowadzić z kimś rozmowę,
bijąc go patykiem.
Słyszałem o twoich doświadczeniach z całkowicie sprawnym robotem.
Strach na Wróble nie miał tej szansy.
Tak go nazywacie?
Znaleźliśmy go na miejscu katastrofy.
Wystawało mu coś na kształt słomy.
Świecącej słomy.
Miałem się z nim porozumieć,
ale to było trudne ze względu na uszkodzenia.
Myślałem wtedy: „Gdybym tylko miał mózg”.
Jego twarz...
nie wygląda dobrze.
Ma mniej światełek.
Wygląda...
na zagubionego.
Prosimy go o coś, czego wcześniej nie wymagaliśmy.
A jeśli nie zabierzemy tego silnika na Śmiałka,
obawiam się, że zostaniemy tu na zawsze.
Może nie chce wam pomóc.
One potrafią czuć.
To normalne, że uczłowieczasz coś,
co ma twarz podobną do ludzkiej...
Ja...
to poczułem.
Jak to?
Mój robot i ja...
mieliśmy specjalną więź.
Znał moje myśli.
Czasem...
widziałem to, co on.
Chcę z nim porozmawiać.
- To zły pomysł. - Uda mi się!
- Zapytaj mamę. - Nie zgodzi się.
Ona tego nie rozumie.
Wiem, co trzeba zrobić.
Pomogę wam.
Słyszysz mnie?
Tak, Judy. Nic mi nie jest.
Muszę zająć się pacjentem, ale bez obaw.
Wyciągniemy cię.
Mamy teraz większe problemy.
Jakie?
Do bazy jedzie cysterna z wodą z tej studni.
Wiozą ją dla Śmiałka.
Don?
- Tu Don West. - Woda ze studni rozpuszcza metal.
Musisz zatrzymać cysternę.
Jest na Jowiszu. Zaraz odleci.
No to zrób coś!
Dobra, już lecę!
Ava, zgłoś się!
Przepraszam!
Ava!
Z drogi!
Stop!
- Wyłącz go! - Co?
- Wyłącz go! - Czemu?
- Czemu! - Cysterna musi tu zostać.
Ty tak na serio? Zaraz cię zdegraduję!
Nie, dasz mi awans.
- Niby czemu? - Bo właśnie ocaliłaś Śmiałka!
Gotów.
Jestem Will Robinson.
Mówiłem ci.
Nie zareaguje tak, jak twój.
Miło, że wyszedłeś z pudełka.
Ostatnim razem...
wydawałeś się zły.
Też byłbym zły, gdybym był samotny...
i ranny.
Wiem, że brakuje ci kilku części.
To ci się przyda.
Uważaj.
- Ostrożnie. - Wszystko gra.
Powoli.
Ktoś cię zranił?
Roboty czasem atakują ludzi...
ale nie muszą.
Mogą im też pomagać.
Poszedł układ napędowy.
Ale mogą przekazać nam moc w trybie oszczędzania.
Nie wydaje ci trochę nieobecna?
Zwykle jest bardzo skupiona.
Może po prostu coś oblicza.
Maureen, chyba musimy przekonfigurować to ręcznie.
Maureen?
Co?
No tak.
Tak będzie dobrze.
To mój przyjaciel.
Pomaga nam.
Ocalił mi życie.
Pomyślałem, że może...
też się zaprzyjaźnimy.
Will!
- W porządku? - Tak!
Nic się nie stało.
Zaczekaj na zewnątrz.
Co sobie myślałeś?
Zakradł się tutaj.
A ty, jako dorosły, powinieneś go wyprowadzić.
Pilnowałem go. Nic mu nie groziło.
Naprawdę?
Ale masz rację. Nie powinienem.
To z braku innych opcji.
Popracujcie nad ochroną.
Doktor Zoe Smith.
Napracowałaś się.
Nowe nazwisko, nowy zawód...
Proszę wybaczyć, ale chyba mnie pan z kimś pomylił.
Nie wydaje mi się.
Maureen Robinson też raczej nie.
Jeśli rozmawiał pan z Maureen, to musi pan wiedzieć,
że ocaliłam jej męża.
I że przeprowadziłam Jowisza przez metanowy sztorm.
I oddałam krew członkowi jej załogi.
Nie mówiła o tym.
Penny o mnie napisała.
Wymieniła mnie z nazwiska.
Dowód w postaci pamiętnika?
Nie ma ani słowa o Zoe Smith.
Jest później. Niech pan czyta.
Co to jest?
Dziwne.
Starałam się być miła,
ale jeśli nie ma pan żadnych dowodów,
by poprzeć tę dziwną teorię, że...
Śmierć mojego podwładnego to nie teoria.
Pokaż obraz z kamer. Saul, dzień 27, główny pokład, śluza nr 5.
Nie ma nagrań z tej kamery.
A pokój przesłuchań? Ten sam dzień.
Nic tu nie ma.
Wszyscy jesteśmy zestresowani.
Taka pomyłka mogła się zdarzyć.
Mogę obiecać,
że nie wniosę oskarżenia.
Wiem, co zrobiłaś.
Jestem tu sędzią i ławą.
I dopóki...
Wszystko dobrze?
Nie mogę poruszyć dłonią.
Moja ręka...
Co zrobiłaś?
Tu potrzeba lekarza.
Co się dzieje?
Bez obaw.
Wprowadzą cię w śpiączkę, nim toksyna dotrze do mózgu.
Ciężko pracowałeś. Zasługujesz na drzemkę.
Pomocy!
Ratunku!
Niech mu ktoś pomoże!
Skąd wiedziałaś, gdzie jestem?
Nie wiedziałam.
Po prostu też mnie ciekawiło, co się dzieje na Jowiszu.
Wybacz, że nie posłuchałem.
Myślałem, że mi się uda.
Że z tym robotem też się porozumiem.
Że może...
uda mi się coś zmienić.
Ale miałaś rację.
Babcia była kiedyś...
bardzo zła, gdy patrzyłam w gwiazdy.
Myślenie o tak nieosiągalnym miejscu wydawało jej się bez sensu.
Ale nie winię jej, bo wtedy...
dotarcie do najbliższej gwiazdy trwałoby 81 tysięcy lat.
Ale udało się.
Bo to bez znaczenia, co powiedziała...
i czy miała rację.
Postanowiłam zrobić, co w mojej mocy,
by się tu znaleźć.
Bo w głębi serca wierzyłam,
że to moje przeznaczenie.
Co by powiedziała babcia, gdyby cię teraz zobaczyła?
Spojrzałaby na mnie i powiedziała: „Skoro tu jesteś, kto pilnuje farmy?”
To co teraz?
Bez silnika wciąż jesteśmy tu uwięzieni.
Cały ten czas...
gdy próbowałam dotrzeć na Alfa Centauri...
źle na to patrzyłam.
Jak to?
Chciałam to zrobić bez niczyjej pomocy.
Chodź,
muszę ci coś pokazać.
Tak?
Maureen Robinson chce wejść do maszynowni.
Jest z synem.
Odstawiliśmy Stracha na miejsce.
- Jest zamknięty? - Tak.
Wpuść ich.
Niesamowite, prawda?
Nic dziwnego, że pilotują go roboty.
Muszę ci coś powiedzieć.
Może się nie zaprzyjaźnimy.
Pewnie nawet mnie nie rozumiesz...
ale nie powinieneś być tu uwięziony.
Co jest?
DOR i twój robot...
One chyba...
Walczyły tu.
Nic ci nie jest?
Znalazłem go.
Znalazłem robota.
Jest tutaj.
Na tej planecie.
Napisy: Marta Racka